„Tyle człowiek wart, ile drugiemu może pomóc”. Julian Aleksandrowicz

Jestem absolutnie poruszona historią z Zabrza. Rodzina, która ma już sześcioro własnych dzieci zdecydowała się adoptować ciężko chorą dwuletnią Magdę, która porzucona przez biologiczną matkę całe dotychczasowe życie spędziła w podwarszawskim Centrum Zdrowia Dziecka. Marek Nowicki z Faktów TVN pojechał do tej rodziny, pokazał jak żyją, zapytał dlaczego zdecydowali się na ten krok, mimo, że są już rodziną zastępczą dla niepełnosprawnej dziewczynki po porażeniu mózgowym. Normalna rodzina, bez patosu opowiadała o swojej historii jak o czymś zupełnie naturalnym, prawidłowym. Ojciec, górnik tuż przed wyjściem na wieczorną zmianę udziela wywiadu w kuchni swego 80 – cio metrowego mieszkania. Tłumaczy, ze wie jaka to odpowiedzialność, że ma świadomość konsekwencji, ale jak mówi na koniec – człowiek wart jest tyle, ile może pomóc innemu. Łza w oku się kręci, ale i lokalny patriotyzm się odzywa:-)) Dumna jestem z tej rodziny, z tego, że są z Zabrza, ze Śląska. Ale nie dziwi mnie to wcale. Pomagająca nam Regionalna Fundacja Pomocy Niewidomym w Chorzowie ma w swoich szeregach równie wspaniałych, empatycznych ludzi. Coś jest w tym naszym Śląsku, że tylu niezwykłych ludzi tu mieszka. Kolejny przykład. Dziś po raz pierwszy byłam na spotkaniu grupy wsparcia przy fundacji i jak słuchałam tych wspaniałych kobiet, mam dzieciaków – podopiecznych fundacji nie mam wątpliwości, że Ślązacy są niezwykli, a mieszkające tu kobiety to już w ogóle bajka:-)

http://fakty.tvn24.pl/ogladaj-online,60/nowa-rodzina-osieroconej-dziewczynki,363895.html

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na „„Tyle człowiek wart, ile drugiemu może pomóc”. Julian Aleksandrowicz

  1. Rodzice_karola pisze:

    Oglądałam ten dokument; łzy mi poleciały ale nie były one smutne tylko pełne radości, że są tacy ludzie, którzy potrafią i chcą pomóc dziecku – dając to co jest najważniejsze – DOM :-) Podziwiam bardzo tę rodzinę. Uśmiech tej dziewczynki i radość mówi sama za siebie.

    • Olga pisze:

      Mnie uderzyło też to, że sama nie zawsze dźwigam swoje, znacznie mniejsze problemy, a oni dokładają sobie z własnej woli. Tak, podziw dla nich to odpowiednie słowo. Plus ogromny szacunek.

  2. Trzeciak pisze:

    Wiesz jak to jest – niektórym osobom im więcej kłód rzucasz pod nogi, tym wyżej potrafią podskoczyć. Godne podziwu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>